tag:blogger.com,1999:blog-38618632011-05-04T23:00:32.673-07:00RWS... The New Lifea NEW existance needs a NEW place to drain itself inLilithnoreply@blogger.comBlogger111100tag:blogger.com,1999:blog-3861863.post-1127522368128908452005-09-23T17:37:00.000-07:002005-09-23T17:41:11.696-07:00من بندهء آن کلمه‌امهنگامي خود را فرو فرا مي‌افکنند ،از لبانت...که انگار کلمه‌اند يا لبند يا انگار که خود کلمه‌اند که با آن صداها و چهچهه‌هابه صورت لبان درآمده‌اند ... Lilithnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3861863.post-1118364454103586452005-06-09T17:43:00.000-07:002005-06-09T17:47:34.106-07:00صبر کن ماه من .صبر کن تا ببيني ،آنها حتي به اسب‌ها هم شليک خواهند کرد .انسان‌ها که حتي بال پروازشان نيست .و اينجا تنها من و تو ، تنها فانوس را روشن نگاه داشتيم : با دستهاي تو و پوست تن من . و دورتر ، دريوزگان مست ، مست از چند پول سياه بر گودي دست‌هاي کبره‌بسته‌شان ، تاريکي را به خماري جشن مي‌گيرند .Lilithnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3861863.post-1082168447195707982004-04-16T19:20:00.000-07:002004-04-16T19:26:12.123-07:00من آن آبگير بي‌نام قصه‌ها را يافته‌ام ... و پرنده‌اي را که بر کناره‌هايش می‌خواند ؛ هر شب خواب نور و ترانه را در پلکهايش تکرار می‌کند ... Lilithnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3861863.post-1073112064956437332004-01-02T22:41:00.000-08:002004-01-02T22:42:39.793-08:00بدی پشت دورترين ابر پنهان بود ؛ دورِ دورِ دور و كوه‌های مه‌آلودِ نزديك چون شهوت حقيقت ، رمزآلود . من و تو همه بدي‌ها را دفن كرديم ، به نيت خوبی . و چاله‌های مه‌اندودِ نزديك چون ميلِ به شادي... Lilithnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3861863.post-1073111735257727592003-06-28T14:32:00.000-07:002004-01-02T22:37:10.170-08:00تمام روز، بوی تنت را شنيدم... چشم كه گشودم، گرسنه ام بود ؛ تشنه لبانت: چنان تشنه كه ، تمام روز ، گرسنگيم فراموشم شد . چشمانم می سوزد و گرهی در گلويم ، راه افكارم را مي بندد... من در ميانه راه عاشق شده ام. Lilithnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3861863.post-1073113078406381442003-06-17T13:42:00.000-07:002004-01-02T23:00:10.983-08:00پر بكش... وسوسه افق، هميشه شوق پرواز بودست، رنگ آواز... به آن رشته های حرير می انديشم كه از افكارم تا روشنای افق كشيده ست. بندهايی كه به فردای سرزمين آرزو ميرود و قلبم را به آويزه سپيدی سينه هايش تصوير ميكند. Lilithnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3861863.post-1057530359767767852003-06-06T15:25:00.001-07:002004-01-02T22:38:02.640-08:00[9/24/2002 9:53:40 AM | Reza] حالا به فراغت از فراسوي ثانيه ها مي نگرم. فردا حتا اگر اتفاق بيفتي با سيگاري و گيلاسي از فراغت به تماشايت خواهم نشست... [9/18/2002 9:44:36 PM | Reza] حالا از مردن بيشتر از هميشه مي ترسم: دنيا جاي بسيار زيباييست. ... من نمي دانستم [9/17/2002 11:49:04 AM | Reza] ميدوني "جيگرتو بخورم" و نمي شه به فارسيِ سليسُ روان نوشت؛ پس به سلامتيِ تو: "ميدوني لباتLilithnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3861863.post-1057530303823811262003-06-06T15:25:00.000-07:002004-01-02T22:39:06.763-08:00[8/1/2002 9:35:15 PM | Reza] اي دل تو در اين واقعه دمسازي كن وي جان به موافقت سراندازي كن اي صبر تو پاي غم نداري بگريز اي عقل تو كودكي برو بازي كن [8/1/2002 9:29:43 PM | Reza] اي دوست كه دل ز دوست برداشته‌اي نيكوست كه دل ز دوست برداشته‌اي دشمن چو شنيده مي‌نگنجد از شوق در پوست كه دل ز دوست برداشته‌اي [7/29/2002 4:20:40 PM | Reza] دختر ايراني عاشق نمي شود...در غير اين صورت بايد درLilithnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3861863.post-1057530240531178592003-06-06T15:24:00.000-07:002004-01-02T22:40:03.856-08:00[6/28/2002 7:39:08 PM | Reza] من پرنده ی ارتفاع نيستم من به آبکنارانِ فرودست سرود می خوانم... حقيقت، آن گياهِ ظريفيست که به آبگيری بی نام می رويد تنها شکيب و مدارای باد تو را به يافتِ هستيش، راه خواهد داد. [6/28/2002 7:36:52 PM | Reza] پناه به "دانايی". "کافرِ" به روشنی، "گذران" را فراموش می کند؛ به آنی در ورطه ی "رنج" می افتد. "آنيکا"، "سامسارا"، "نيروانا"، "بودا"... خسته ام از "Lilithnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3861863.post-1057529980141091352003-06-06T15:19:00.000-07:002004-01-02T22:40:20.450-08:00[6/28/2002 7:21:15 PM | Reza] باورم نمی شود که تو نبوده ای. باورم نمی شود؛ اين کلمات که متولد شدند... باورم نمی شود. نه. تو آن جنبشِ نامحسوسِ حيات بودی، در ناشناخته ترين لايه های وجودم: کلمات به صورتِ تو متولد شدند. من اين نفسهای روشن را از جريانِ احساس بر پوستت، از آميزشِ هوا و هوای تو، دزديده ام: تو از نابهنگامِ تقدير آمدی آمدنت را سروری نساختم؛ رفتنت اما مرثيه ی بی سرانجامِ سوختن Lilithnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3861863.post-1073112748416298342003-03-06T22:49:00.000-08:002004-01-02T22:54:03.093-08:00آری من از آن كوچه ها گذشته ام؛ آن كوچه ها جز زخم بر روانم يادداشت ديگری ندارند . Lilithnoreply@blogger.com